De wereld wordt voor mensen met dementie steeds kleiner, zeker wanneer ze verhuizen naar een woning waar ze ook zorg ontvangen. Bij Villa Wittenburg, van Bloezem Woonzorg, vinden ze het daarom belangrijk dat bewoners zo veel mogelijk hun vertrouwde leven kunnen voortzetten. Leefplezier staat centraal en Fietslabyrint hoort daarbij.
Villa Wittenburg is een zorgvilla met zo'n 24 appartementen voor mensen met een vorm van dementie. Jacquelien van Sante werkt als woonondersteuner en activiteitenbegeleider en zet zich elke dag in om dat levensgeluk aan de bewoners te geven. De open zorginstelling ligt midden in de natuur: "De bewoners kunnen zelf de boomgaard inlopen en genieten echt van deze vrijheid," vertelt Jacquelien.
"Ik probeer elke dag een glimlach op de gezichten van de bewoners te krijgen, en vaak zit dat al in kleine momenten," legt Jacquelien uit. Bewoners komen over het algemeen al in een vroeg stadium op deze locatie wonen, zodat zorgmedewerkers iedereen zo goed mogelijk leren kennen. "Door iedereen persoonlijk te leren kennen, kunnen we in een later stadium makkelijker keuzes maken, zoals de kledingkeuze, muzieksmaak of hobby's."
"We willen bewoners zo veel mogelijk hun eigen regie laten houden," gaat Jacquelien verder. "Veel van onze bewoners hebben veel gereisd of zelfs in het buitenland gewoond en ze vinden het geweldig om die plekken virtueel weer te bezoeken." Met Fietslabyrint ontdekken de bewoners virtueel meer dan 900 plekken over de hele wereld.
Bij Villa Wittenburg staat Fietslabyrint in een rustige woonkamer met weinig prikkels. "Als begeleider blijven we er altijd bij om de fiets in te stellen," legt Jacquelien uit. "Ik bepaal het prikkelniveau van de route. Voor sommige bewoners werkt een prikkelarme route namelijk beter dan een drukke route." Daarnaast ervaart Jacquelien het als een waardevol één-op-één moment met de bewoner. "Er wordt echt even naar de bewoner geluisterd, en tegelijkertijd beweegt hij ook nog eens."
Fietslabyrint stimuleert ook op een verrassende manier om te bewegen. "Een van onze bewoners kwam in een rolstoel bij ons binnen en had daardoor weinig zelfvertrouwen meer. We namen diegene elke dag mee voor een virtueel rondje fietsen."
“Met Fietslabyrint leerde deze bewoner weer fietsen, inmiddels is er geen rolstoel meer nodig en loopt zelfstandig rondjes door onze boomgaard en fietst buiten op de duofiets. Dat geeft enorm veel zelfvertrouwen en zorgt ook voor mentale stimulatie.”
Fietslabyrint roept ook waardevolle herinneringen op. Door vertrouwde plekken virtueel te bezoeken, komen bewoners zelf met verhalen. "Een meneer werkte altijd op cruiseschepen in Rotterdam en bloeit helemaal op als hij de route door Rotterdam fietst. De route komt langs het opstappunt van de Holland Amerika-lijn en daar heeft hij veel verhalen over," vertelt Jacquelien. "Er is ook een mevrouw die liever niet wilde fietsen of bewegen. Toen we haar lieten zien dat er een route langs haar ouderlijk huis ging, waar ze met haar elf broers en zussen heeft gewoond, was ze overtuigd."
Eigen regie staat bij de instelling voorop. "Niks is verplicht, ook fietsen of bewegen niet. We proberen bewoners wel te stimuleren, en als ze eenmaal op de fiets zitten zijn ze negen van de tien keer overtuigd. Dan komen ze zelf naar ons toe om te vragen of ze weer mogen fietsen," vertelt Jacquelien. "Kortom, Fietslabyrint is veel meer dan een bewegingsactiviteit. Het is een brug naar herinneringen, een bron van plezier en een mooie manier om mensen met dementie even in hun eigen wereld te laten stappen. Een echte aanrader binnen de zorg."